Το συγκεκριμένο κουνέλι είναι όπως τα υπόλοιπα: μαλλιαρό, για άλλους άσχημο και άλλες "γλυκούλικο" και φυσικά με μεγάλα αυτιά (για ν' ακούει καλύτερα τους άλλους).
Επίσης, το Κουνέλι κάνει ό,τι κάνουν και τα άλλα κουνέλια: του αρέσει να μασουλάει, να κάνει βόλτες και να ψάχνει στους κήπους άλλων την τέρψη του. Το έχουν μισήσει πολλές φορές γι' αυτό τον λόγο αλλά το Κουνέλι το χαβά του. Έτσι εύκολα αλλάζει το Κουνέλι;
Το Κουνέλι δεν το κρατάνε ο φράκτες, ούτε έξω ούτε μέσα. Είναι ελεύθερο να περιφέρεται όπου θέλει. Κι αν κάποιος προσπαθήσει να το πιάσει, όσο νωχελικά κι αν περπατάει, ξέρει και να τρέχει και το σημαντικότερο, να κάνει πολλούς ελλιγμούς για να αποφεύγει τους εχθρούς του.
Το Κουνέλι ζει τη μέρα, αλλά τη νύχτα μεγαλουργεί. Τότε βρήσκει τον πραγματικό εαυτό του, τη φύση του. Πάει παντού, αθόρυβα και το αγαπημένο του μέρος είναι ο κοντινός κήπος.
Least but not last, το Κουνέλι ...... σαν κουνέλι.